فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپاس‌دارنده

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپاس‌دارنده ‎sepâsdârande‎ [جمع: سپاس‌دارندگان]
‌یک‌. (صفت) ۱. (درمورد خدا) پذیرندۀ شکر و سپاس بندگان و پاداش‌دهنده دربرابر سپاس و کردار خوب آنان.
ق۴. اگر وام دهید خدای را، وامی نیکو بیفزاید آن شما را و بیامرزد شما را، و خدای عز و جل سپاس‌دارنده است و بردبار (تفسیر طبری، ۷‏/۱۸۸۲‏) ║ ق۵. به‌درستی‌ که خدای آمرزگار است و سپاس‌دارنده (سورآبادی۲، ۲‏/۱۰۱۱‏) ║ ق۶. اشارت است به لطف و کرم حق وا بندگان ... منت می‌نهد بر ایشان که منم خداوند کریم و سپاس‌دارنده و بر رهی بخشاینده و به هر جفائی بِه بِرّ پیش‌آینده و رهی را با همه جرم وا مدح خود خواننده (میبدی، ۱‏/۱۷۵‏)
۲. ⇅ سپاسگزار‏‌یک‌..
ق۵. او ... همواره با نشاط و خرّمی بوَد و علم دوست دارد و گِرد کردن کتاب‌های خدای‌ تعالی و بخیلان را دشمن دارد و بر رای خویش معجب بوَد و بردبار و سپاس‌دارندۀ نعمت و دوست‌دارندۀ بازی و نبیذ (خوابگزاری، ۴۲) ║ ق۶. من کهتر بدین مواتات و مساعدت کی از روزگار همی‌یاوم شاد و نازنده‌ام و ایزد را، تعالی، سپاس‌دارنده (میهنی، ۸۵) ║ ق۷. بنده در حالت اول ... به حضرت او شاکر نباشد ... اما در حالت دوم اصلاً به خدمت محتاج نباشد، و مع‌ذلک از او صورت بندد که سپاس‌دارنده و ناسپاس باشد (مؤیّد خوارزمی، ۴‏/۱۵۲‏) ║ ق۸. الشکور: سپاس‌دارنده (زنجی، ۱‏/۱۷۸‏) ║ ق۱۰. شاکرًا: سپاس‌دارنده (قرآن ۱۱۵: فرهنگنامۀ قرآنی، ۲‏/۸۸۳‏) ║ ۱۳۵۵ش. با چنان ... لذتی ... از خورش‌های گیلان ... یاد می‌کرد که در دیدۀ من گویاترین تجسّم میهن‌پرستی محلی‌اش بود، میهن‌پرستی تن خاکی شناسنده و خورنده و سپاس‌دارندۀ نعمت‌های سرزمین زادبومی (به‌آذین۱، ۱‏/۶۰‏)
‌دو‌. (اسم) شکرگزاران ؛ ⇅ سپاس‌دارنده‏‌یک‌. ۲.
ق۵. از آن زودتر که خدای عز و جل پاداشت دهد سپاس‌دارندگان را (سورآبادی۲، ۱‏/۱۰۰‏) ║ ق۶. نیست خدای داناتر به سپاس‌دارندگان؟ (ابوالفتوح، ۷‏/۲۹۱‏) ║ ق۷. الحامدون: سپاس‌دارندگان (قرآن ۵۸: فرهنگنامۀ قرآنی، ۲‏/۶۳۸‏) ║ ق۱۰. الشاکرین: سپاس‌دارندگان (قرآن ۱۱۵: فرهنگنامۀ قرآنی، ۲‏/۸۸۳‏)

معنی سپاس‌دارنده | فرهنگ جامع زبان فارسی