فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

رفیق‌گیری

وضعیت: «در حال ویراستاری»
رفیق‌گیری ‎rafiqgiri,re-‎
(اسم) ← رفیق گرفتن.
۱۳۶۸ش. زن بود و دلش می‌خواست و فلان همسایه را می‌نگریست که پیراهن (کرپ‌ژرژت) و چادر (کروبدوشین) پوشیده، او نمی‌توانست دل بکَند و می‌گفت مگر چه چیزش از او کمتر است و با شوهر سر بدسری می‌گذاشت و سست‌استخوان‌هائی که برای به‌ دست آوردنشان وادار به خودفروشی و دخترانی که مجبور به رفیق‌گیری می‌شدند و الی آخر (شهری۲، ۳‏/۵۸۹‏)

معنی رفیق‌گیری | فرهنگ جامع زبان فارسی