وضعیت: «در حال ویراستاری»
نام‌شکسته nâmšekaste [جمع: نام‌شکستگان]
(صفت) کسی یا چیزی که اعتبار و منزلت او یا آن از بین رفته یا خدشه‌دار شده‌است.
ق۶. هست به دور تو عقل نام‌شکسته / کار شکسته‌دلان تمام شکسته (خاقانی۱، ۶۶۰) ║ گر نام‌شکسته است مجیر از تو غمی نیست / باید که نگویند که زنهارِ تو بشکست (مجیر، ۲۰۸) ║ با نام‌شکستگان نشستن / نام من و نام خود شکستن (نظامی۴، ۱۵۹) ║ ق۷. مه، نام‌شکستۀ جهان است و تو نه / گل، دست‌خوش جهانیان است و تو نه (شمس عمر گنجه‌ای: خلیل شروانی، ۳۳۳)