وضعیت: «در حال ویراستاری»
نامه‌ونام nâme’onâm
(اسم) منزلت و اعتباری که فرد در اثر نام نیک، شهرت و منصب مهم یافته‌است.
ق۵. حقّا که نامه و نام بدکاران در کاز دوزخ است و گفته‌اند در چاهی سرگشاده در دوزخ (سورآبادی۲، ۲/۱۳۰۷) ║ هنگام سخا و جامه و جام تو راست / فرمان شهان و نامه و نام تو راست (قطران، ۵۲۶) ║ ق۶. آن شاه که از قدر و شرف نامه و نامش / بوسند رهی‌وار همی قیصر و چیپال (امیر معزی، ۴۴۴) ║ ایشان گروهی باشند که... مشغول به جامه و جام و غلام مدام و حطام و مَرکب و ستام، روی از نامه و نام حق بتافته (سنایی۳، مق: شصت‌وهفت) ║ بارگاهی را که طراز حاجبان بار او این بود «مَن عَرَف الله... نامه و نام آن‌جا بی‌اندامی بود (سنایی۵، ۱۰۹) ║ ق۷. ای رایت و رای تو همایون چو همای / وی نامه و نام تو رسیده هر جای ـ گیتی چو سرایی به تو دادست خدای / شاهان جهان را غلامان سرای (شمس طبسی، ۱۳۰) ║ ق۹. از غم نامه و نام تو خرابم چه شود / که به حرفی دوسه‌یک بار قلم رنجه کنی (جامی۱، ۱/۸۲۷) ║ ق۱۴. آن نظام‌الملّة البیضا که نام و نامه‌اش / هم رفیع است از فلک، هم اشهر است از آفتاب {در صورت تأیید این ۱ شاهد، این ترکیب نیز مدخل خواهد شد} (ادیب‌الممالک، ۲/۸۹)