فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

عیش‌سرشت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
عیش‌سرشت ‎’eišserešt‎
(صفت) (جایی) که پر از شادی و خوشی و نشاط است.
ق۱۰. گشته زآن ازدحام عیش‌سرشت/ صاحبا و رشک هشت بهشت (؟: مصرع افتادگی دارد) (عبدی بیک۱، ۸۲) ║ ق۱۲. چون به اقبال پادشاه جهان/ شد تمام این بنای عیش‌سرشت (نجیب کاشانی، ۵۹۴)

معنی عیش‌سرشت | فرهنگ جامع زبان فارسی