فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

تریت

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
تریت ‎terit‎ [گونۀ دیگرِ ترید]
⇐ ترید‏۱.
ق۹. وقبة: ظرفی که در آن تریت سازند (محمد بن عبدالخالق، ۲‏/۱۳۸۷‏) ║ ق۱۴. تریت نان و برنج و جو از مغذّیات نباتی معدود است. {س:۲} (اختر، ۴‏/۲۷۵۱‏) ║ ۱۳۲۷ش. تریت آب‌گوشت با پیاز خوردند (علوی۵، ۱۰۵) ║ ۱۳۵۳ش. مشتکبر... با کاسة تریت زد تو سرش، با کمژدون، با گوشت‌کوب با سمور و استکان و قوری و سینی و دوری می‌زد تو سرِ ننه (گلاب‌درّه‌ای۱، ۵۲۳)