وضعیت: «در حال تأیید»
ابداع‌کننده ebdâʼkonande [جمع: ابداع‌کنندگان؛ <← ابداع + کننده (← کن (← کردن) + -نده)>]
یک. (صفت) (درمورد کسی یا چیزی) که چیزی، روشی، مفهومی یا مضمونی جدید را معمولاً برای اولین بار در علم، فن، هنر و ادبیات به‌وجود آورده‌است.
۱۳۱۶ش. سعی کنیم... از همان مبادی که کشورهای ابداع‌کنندۀ لغت اصطلاح جدیدی را گرفته‌اند ما نیز با تغییری که مناسب زبان ما است از آن مأخوذ کنیم (حسن وثوق: فرهنگستان ایران، ارمغان، ش۵/۳۶۷) ║ ۱۳۵۷ش. درمورد صنایع داخلی هم به نظر می‌رسد که وقت آن رسیده... که سعی کنیم ابداع‌کننده باشیم نه متمم (ناشناس: حسابرس، ش۱۰/۲۳) ║ ۱۳۷۸ش. تولید اولیه در کشور نوآور و ابداع‌کننده انجام می‌شود (مهدی ناصری: تازه‌های اقتصاد، ش۸۳/۵۳) ║ ۱۳۸۶ش. کشورهای شمال ابداع‌کننده و کشورهای جنوب مقلد هستند (نوروزی ـ ناظم: بررسی‌های بازرگانی، ش۲۲/۹۱)
دو. (اسم) ⇅ ابداعکنندهیک..
۱۳۴۴ش. مطربان امروزی کریم‌شیره‌ای را جز این، ابداع‌کنندۀ نمایش‌های مضحک دیگر نیز می‌دانند (بیضایی، ۱۷۸) ║ ۱۳۵۳ش. متأسفانه ابداع‌کنندگان این تز کور خوانده‌اند (مطهری۲، ۸۲) ║ ۱۳۶۱ش. لازم به تذکر نیست که باریک‌بین‌ترین کارورزان دوگانه‌باوری ابداع‌کنندگان آن هستند (صالح حسینی، ۱۹۸) ║ ۱۳۸۱ش. کشور ما به‌عنوان اولین ابداع‌کنندۀ آسیاب‌های بادی در جهان از شهرت بسزایی برخوردار است (محمدرضا کاویانی: مجلۀ دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان، ش۳۰و۳۱/۲۰)