فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابرگیر

وضعیت: «تأییدشده»
ابرگیر ‎abrgir‎ [<← ابر۱ + گیر (← گرفتن)>]
(صفت) (درمورد جایی) که به‌ویژه به سبب بلندی و ارتفاع زیاد پوشیده از ابر می‌شود.
۱۳۷۷ش. آمازونیا منطقه‌ای بزرگ با شکل‌های حیاتی گوناگون و فرازونشیبی متغیر ... از مراتع سبز و علف‌گیر تا ارتفاعات ابرگیر (حسین آقازاده: کتاب ماه دین، ش۹‏/۱۶‏) ║ ۱۳۹۱ش. منطقۀ حفاظت‌شدۀ یخکش منطقه‌ای جنگلی، مرتفع و ابرگیر است (اینترنت)

معنی ابرگیر | فرهنگ جامع زبان فارسی