وضعیت: «در حال ویراستاری»
سفلهکیش seflekiš, so-
(صفت) (درمورد کسی یا چرخ و گردون و مانند آنها) که منش و رفتارش از رویِ پستی و فرومایگی و همراه با بخل و خسّت باشد.
ق۹. بگذر از بازار این دونان که چرخ سفلهکیش / هر سحر در گردن خورشید دارد پالهنگ (آذری، ۲۳۲) ║ ق۱۱. فلک ز کام منِ سفلهکیش عار نداشت / دلم دماغ سرانجام اعتبار نداشت (اسیر شهرستانی، ۱۷۳) ║ ۱۳۶۰ش. من و کنج این پریشان / به دیار سفلهکیشان ـ نروم که مِهر ایشان / به گداوشی ستانم (بهبهانی، ۶۲۲)