زمامداری

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
زمامداری ‎zemâmdâri, za-‎
(اسم) (درمورد حکومت، کشور، شهر و یا منطقه‌ای) اداره کردن و ریاست آن را بر عهده داشتن.
ق۱۴. اغلب متفکرین بزرگ‌ترین گناه تاریخی وثوق‌الدوله را در دورة زما‌م‌داری، همانا عقد قرارداد ایران و انگلیس می‌دانند. این گوینده، برخلاف، بزرگ‌ترین گناه وثوق‌الدوله را در الغای تقوی و محو ایمان سیاسی از اذهان افراد جمعیت‌های سیاسی می‌شمارد (عشقی، ۱۰۲) ║ ۱۳۰۵ش. برای ملتی که بیش‌از صد سال از فشارِ این طبقه به‌جان آمده و سوءِ زمام‌داریِ چنین رجال و نتایجِ شومِ آن را با بردباری تحمل کرده... آیا ورودِ قزاقان به تهران... نمی‌بایستی در آن روز خوش‌حالی بیاورد؟ (مشفق۲، ۲۵) ║ ۱۳۳۲ش. من در تمام مدت زمام‌داری خودم با هیچ‌یک از دُوَل بیگانۀ مؤثر در سیاست ایران خواه دولتین امریکا و انگلیس، خواه دولت شوروی سازشی نداشته و مصالح مملکت و وطنم را به هرچیزی حتی به جان خود ترجیح داده‌ام (مصدّق، ۱۹۲) ║ ۱۳۶۳ش. حزب کمونیست شوروی طرفدار زمامداری ایرج بود و از کیانوری دستگاه امنیتی حمایت می‌کرد (علوی۸، ۲۹۱) ║ ۱۳۸۲ش. هنگام زمام‌داری دکتر مصدق و حکومت ملی او، فروزانفر تحتِ‌تأثیر شخصیت و اعمال دکتر مصدق قرار گرفت (جعفری، ۲‏/۶۸۲‏) ║ ۱۳۹۵ش. انتزاع مفهوم نفوذ اجتماعی از رهگذر بازخوانی روش‌های زمامداری امام علی (ع)، تجلی‌گر الگوی تأثیرگذاری در حوزۀ ارزش‌های انسانی و اجتماعی می‌باشد (مرضیه محصص: پژوهش‌های نهج‌البلاغه، ش۴۸، ۱۴۱)