فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

بی‌اطلاع

وضعیت: «در حال ویراستاری»
بی‌اطلاع ‎biettelâ’‎
(صفت) (در مورد کسی یا چیزی) که دربارۀ امری یا موضوعی فاقدِ آگاهی، خبر یا شناخت است؛ بی‌خبر؛ ناآگاه ؛ بلا‌اطلاع؛ متضاد: با‌اطلاع.
ق۶. طالعِ دولت شده بی‌اطلاع/ اخترِ خوبی زده بی‌اختیار (مجیر، ۱۰۹) ║ ق۱۲. خوردن مجذوم مأیوس‌العلاج شیر قی‌کردۀ افعیِ بی‌اطلاع و شفا یافتن ... حکایت آن مشهور است (عقیلی خراسانی، ۱۶) ║ ق۱۳. وزیرمختار مشارالیه ... از رسوم ایرانی نیز بی‌اطّلاع نیست (دولت علیّه، ۲‏/۱۱۷۳‏) ║ ق۱۴. سپاه قزلباش را که از قضیه بی‌اطلاع بودند از دم شمشیر گذرانیدند (حسن فسایی، ۱‏/۴۹۴‏) ║ ۱۳۰۱ش. می‌دانست که او تا چه‌ اندازه نادان و تا چه‌ حد از امورِ اجتماعی بی‌اطلاع است (مشفق۱، ۱۱۲) ║ ۱۳۳۴ش. مأمورین ... جواب صحیح به دست نیاوردند، زیرا آنها بی‌اطلاع بودند (جزایری، ۱۸۶) ║ ۱۳۶۴ش. تو مردی دانشمند هستی ولی از امور سیاسی بی‌اطلاعی (منصوری، ۲‏/۵۵۸‏) ║ ۱۳۹۷ش. متأسفانه ایران معاصر از جریان دوم تا حدود زیادی بی‌اطلاع است (ابراهیم دادجو: ذهن، ش۷۴‏/۵۱‏)

معنی بی‌اطلاع | فرهنگ جامع زبان فارسی