وضعیت: «در حال تأیید»
ستیزه‌انگیز setize’angiz
(صفت) (درمورد چیزی) که زمینه‌های شکل‌گیری جنگ یا مشاجره را فراهم کند.
ق۱۱. طنطنۀ کوس نهیبش حوادث روزگار ستیزه‌انگیز را نابود گردانیده، رقوم فرمان‌روایی از نسخۀ پیشانی نورانی مبارک این پادشاه صورت و معنی خوانده شد و صدای تهنیت از عالمیان برخاست (میر محمّدحسین تفرشی: مبادی تاریخ زمان نواب جنت‌مکان (شاه‌صفی)، ۲۱۸؛ مرکز پژوهشی میراث مکتوب، ۱۳۸۸) ║ ق۱۲. داعیۀ «نهنگ آن به که با دریا ستیزد» در قوّت مخیّله‌اش گنجید و پیه تسخیر بهبهان را به خود مالیده در همان شب کیک تعلق خاطر خارخار حرکت در شلوارش انداخت و گاوگاو شوق مهمیز ستیزه‌انگیز بر گردۀ مرکب اراده‌اش آشنا ساخت (عبدالنبی بهبهانی، ۳۰) ║ ۱۳۹۳ش. از مباحث دشمنی‌ساز و ستیزه‌انگیز و مجادله بپرهیز، زیرا آنها سبب بروز شک می‌شود و کوشش انسان را تباه گرداند (حسین انصاریان: ترجمۀ اصول کافی، ۲۷۵؛ دار العرفان، ۱۴۰۲)