ورام

وضعیت: «تأییدشده»
ورام ‎vorâm, va-‎ [گونۀ دیگر: ارام؛ (در فرهنگ‌ها ظاهراً فقط با تلفظ وَرام آمده است)]
(اسم) ۱. سنگی که در یک کفۀ ترازو می‌گذارند تا با کفۀ دیگر برابر شود؛ پارسنگ ترازو.
ق۵. ورام پارسنگ ترازو بُوَد (اسدی۲، ۳۵۳) ║ ق۶. زآن ترازو که حلم او سنجم/ احنف قیس را ورام کنم (سوزنی۱، ۱۹۵) ║ باکی نبود که از بهر ظروف روغن گاو و زیت و جز از آن با وُرام فرونهد چیزی معلوم، چون در میان بازرگانان عادت رفته باشد (نهایه، ۲‏/۴۰۷‏)
۲. (مجاز) چیزی که در عوضِ چیز دیگر بگیرند.
ق۵. که بود آن‌که بخرید سودی ز عالم/ که نستد فزون از مصیبت ورامی (ناصر خسرو۱، ۱‏/۲۱۶‏)
۳. (مجاز) چیزی که وجودش وابسته به چیز دیگر است؛ عَرَض.
ق۵. جوهر محض الهی نفس اوست/ زین {ظ: وین} جهان یک‌سر بر آن جوهر ورام (ناصر خسرو۱، ۱‏/۳۶۴‏)
۴. (مجاز) چیز سبک و کم‌وزن و بی‌ارزش.
ق۵. جهان پُر از خس و پُر خار و پُر ورام شده است/ تو را کلام همی بی ورام باید کرد (ناصر خسرو۱، ۱‏/۱۵۹‏)