فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابن‌وقت

وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌وقت ‎ebnevaqt‎ [<عربی>]
۱. ⇅ ابن‌الوقت‏‌یک‌. ۱.
ق۶. بگذشته ز هستی و گرفته / چون صوفی ابن‌وقت حالی (عطّار۳، ۶۴۹) ║ ق۷. هست صوفیِّ صفاجو ابن‌وقت / وقت را همچون پدر بگرفته سخت (مولوی۲، ۲‏/۸۱‏) ║ ق۹. ابن‌وقت است اگر تصرف حال / باشد او را محوّل احوال (جامی۳، ۱‏/۹۴‏)
۲. ⇅ ابن‌الوقت‏‌یک‌. ۲.
۱۳۸۸ش. او [= انسان] مسافری است که آمادة سفر آخرت گشته، مصلحت‌اندیش و فرصت‌اندیش و فرصت‌طلب دنیوی نیست و ابن‌وقت نیست، و منافع معادی را دنبال می‌کند نه منافع معاشی را (شهرام ابهری: وبگاه تبیان: اینترنت) ║ ۱۳۹۱ش. کارشناسان امنیتی ایران و ترکیه او را فردی ابن‌وقت و مفسده‌جو و کج‌فکر معرفی کردند (اینترنت)

معنی ابن‌وقت | فرهنگ جامع زبان فارسی