اتالق

وضعیت: «تأییدشده»
اتالق ‎atâleq‎ [گونۀ دیگرِ اتالیق؛ املای دیگر: اتالغ؛ جمع: اتالقان]
۱. ⇐ اتالیق‏۱.
ق۱۰. ایلچی خان را نوازش فرموده، رخصت انصراف دادند؛ چون اتالق برگشت و به اردوی اوزبک رسید، آنچه دیده و شنیده بود، بیان نمود (جهان‌گشای خاقان، ۴۵۹) ║ ق۱۱. القاص‌ میرزا... به طبرسران که رسید ابوالمعصوم‌ خان را اتالغ خود گردانید و از مردم بیعت گرفته رفت (عالم‌آرا۲، ۸۹)
۲. ⇐ اتالیق‏۳.
ق۱۰. تمامی اتالقان و خانان و سلطانان و بهادران که اکثر از ایشان صاحب قرقرۀ مرصّع بودند با سلیح تمام از چپ ‌و راست میدان برابر سپاه خسرو ایران شتافتند (جهان‌گشای خاقان، ۴۶۰) ║ ق۱۱. چون به حوالی سمرقند رسید، آن خبر به سلطان علی‌ میرزا رسید که شاه ترکستان بود و سپاه جغتای خبردار گردیدند و یحیی خواجه اتالغْ سلطان را خبردار نمود و چون اتالغ آن خبر شنید از غروری که داشت هیچ به جمع کردن سپاه و لشگر نپرداخت (عالم‌آرا۳، ۱۸۰)