فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مغفورٌله

وضعیت: «در حال ویراستاری»
مغفورٌله ‎maqfuronlah‎
(صفت) (عنوانی محترمانه درمورد شخص درگذشته) که از خداوند برای او طلب آمرزش و بخشش گناهان می‌شود.
ق۶. # عمر خطّاب گفت: رسول را علیه السّلام از این پرسیدند، گفت: سابقِ ما سابق است و مقتصد ما ناجی و ظالم، ما مغفورٌله (ابوالفتوح، ۱۶‏/۱۱۳‏) ║ ق۱۰. صورت شهادت آن محرومِ مبرورِ مغفورٌله براین‌منوال بوده که شخصی بوده سپاهی از طایفۀ ترکمان که خالی از جذبه و حالتی نبوده، مگر در ایام غلوای جذبه و شطح می‌گفته‌باشد که من مهدی‌ام، ازاین‌جهت مسمّی به مهدی شده‌ بوده (حافظ حسین، ۱‏/۹۲‏)

معنی مغفورٌله | فرهنگ جامع زبان فارسی