فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابزارکاری

وضعیت: «تأییدشده»
ابزارکاری ‎abzârkâri‎ [<← ابزارکار + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) ۱. ⇅ ابزارزنی.
۱۳۶۸ش. حوض‌های یک‌تکۀ سربینه‌های حمام‌های خصوصی ... با ابزارکاری‌های ظریف تراشیده می‌شدند (شهری۲، ۳‏/۱۲۰‏) ║ ۱۳۷۶ش. مسجد دارای طاق‌نماهایی با کف سنگی است که داخل آن‌ها ابزارکاری با رنگ سفید و قهوه‌ای در زمینۀ کرم شده (ایرج امان‌پور قرایی: مشکوة، ش۵۶و۵۷‏/۱۹۸‏)
۲. ⇅ ابزار۱‏۴.
۱۳۶۸ش. روی چوب میانۀ قلیان را با سلیقۀ خاص، جوراب خوش‌رنگ یا پارچۀ شکیل کشیده پست‌وبلند ابزارکاری‌هایش را نخ‌پیچی و گل‌دوزی قشنگ می‌کردند (شهری۲، ۶‏/۴۳۹‏) ║ ۱۳۸۶ش. بدنه‌های داخلی مسجد را با گچ سفید و ابزارکاری ساده پوشانده‌اند (آندرانیک هویان: گلستان هنر، ش۹‏/۱۲۱‏)

معنی ابزارکاری | فرهنگ جامع زبان فارسی