وضعیت: «در حال ویراستاری»
مستکثر mostakser
(صفت) (درمورد کسی) که در کاری زیاده‌روی کند. افراط‌کننده.
ق۷. اِکباب مردمان بر دنیا متفاوت است: بعضی به‌غایت حریص و مستکثرند چون غرق شدن در آن؛ و بعضی خایض‌اند در آن تا به حدی معین (مؤیّد خوارزمی، ۴/۹۴۱) ║ ق۱۲. مستکثران حلویات زودزود محتاج به اخراج خون می‌شوند، ولیکن ازآنکه چیز شیرین مرغوب و محبوب طبیعت است، ضرر وی در غایت شر نمی‌باشد (ارزانی، ۳/۷۶۳) ║ استکثار حلویّات و اشیاء حُلُو، مفسد خون است و لهذا مستکثران آن اکثر محتاج به استخراج خون می‌گردند (عقیلی خراسانی۱، ۲/۸۳۱)