فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستودگی

وضعیت: «در حال تأیید»
ستودگی ‎sotudegi‎
(اسم) ۱. ستوده بودن (معنای ستوده ۱).
ق۴. دیگر نشان بر ستودگیِ شیر آن بُوَد که چُن ورا عج زنی، مَستکه زود برآید و بسیار (اخوینی، ۱۶۳) ║ ق۵. بدین ستودگی و چیرگی به کار کمان/ از این ستوده‌تر و چیره‌تر به کار قلم (فرّخی، ۲۳۱) ║ ق۶. به طمع کردن همه ملوم بود، و در خطر عقاب آخرت بود، و از ثواب محروم باشد، و با صبر محمود و ستوده بود. پس رنج با ثواب و ستودگی با عزّ نفس اولی‌تر از گنج با {متن: یا} مذلّت و مذمّت و عقوبت (بحر الفوائد، ۲۶۹) ║ ق۷. فرق بسیار است میان آنچِ به شهوت و خوش‌آمد طلبند و آنچ برای نیکویی و ستودگی خواهند (شمس قیس، ۴۵۶) ║ ق۱۲. از جمله شرایط ستودگی ریاضت مراعات مقدار اوست (ارزانی، ۳‏/۸۰۰‏) ║ ق۱۴. عمو از حُسن‌ نیّت و پاکی طینت و ستودگی سیرت و نیک‌فطرتی حضرت ولی‌عهد خیلی می‌گویند (مراغه‌​ای، ۲۸۲) ║ ۱۳۶۸ش. در این‌جا طبق دانش معرکه‌گیری که باید مطابق سلیقه‌های مختلف و متنوع حرف بزند عطف سخن به‌ جانب ستودگی‌های آیین اسلام نموده می‌گفت: پس واسه چی بوده که دین مبین ما فرموده پسر و دختر که به‌ سن بلوغ برسند برایشان همسر اختیار بشود (شهری۲، ۶‏/۲۱‏)
۲. ستوده بودن (معنای ستوده ۲).
ق۷. ای الله شکر و آزادی و ستودن همه اجزای عالم تراست ... از ستودگی وصف توست که همه اجزای موجودات به‌ وجود فربه هستی می‌شود (بهاء ولد، ۱‏/۱۱۱‏)

معنی ستودگی | فرهنگ جامع زبان فارسی