وضعیت: «در حال ویراستاری»
سپهداری sepahdâri
(اسم) سپهدار بودن (معنای سپهدار).
ق۵. آن که او تا به سپهداری بربست کمر/ گم شد از روی زمین نام‌ونشان رستم (فرّخی، ۲۳۴) ║ ق۶. سپهداری آن لشکر بدو داد/ به دست خویشتن افسر بدو داد (عطّار۶ (؟)، ۱۳۸) ║ ق۷. منوچهر ... سپهداری به آرش تسلیم کرد (ابن اسفندیار۱، ۱/۶۰) ║ ق۸. قتلغ‌ملک و نصرت‌ملک ... متقلد امارت و ملکی و سپهداری و حجابت و نیابت گشتند (منشی کرمانی۱، ۴۶) ║ ق۹. وزیر ... ساز و ابهت سپهداری و لشکرکشی با شعار وزارت جمع کرد (میرخواند، ۴/۵۴) ║ ق۱۰. سپاه سلطان به سپهداری احمد پاشا تمامی بلاد و حصون قرامان را تسخیر کرده، از مزاحمت ظلم و عدوان آل قرامان مستخلص نمودند (روملو، ۲/۷۵۵) ║ ق۱۱. وزراء عظام دوازده نفر بودند: خواجه جلال‌الدین محمد کججی ... میرزا امیر بیگ ابهری، معصوم بیگ صفوی که وزارت را با ایالت و سپهداری جمع نموده بود (وحید قزوینی، ۷۷) ║ ق۱۲. مقرّر شد که طهماسب‌قلی خان سردار ... به دستور سابق سرداری قندهار و سپهداری آن سرزمین را مخصوص خویش دارد (مهدی استرآبادی۲، ۲۳۴) ║ ق۱۳. در حین فرار ... به سپهداری لشکر پادشاهی سرافراز گردید (خورموجی، ۳) ║ ق۱۴. نواب معزی‌الیه ... ابداً به کار مملکت و سپهداری و دفع دشمن خانگی نکوشید (حسن فسایی، ۱/۶۲۰) ║ ۱۳۴۹ش. شاه خوزان سپهداری کشور خویش را به هرمز داد (مینوی۲، ۱۹۴)