اتوزده

وضعیت: «تأییدشده»
اتوزده ‎otuzade, utu-‎ [<← اتو + زده (← زد (← زدن) + -ه)>]
⇅ اتوخورده.
۱۳۲۴ش. آدم نوکربابی که لباس اتوزدۀ تمیزی در بر داشت، به حاجی سلام کرد (هدایت۳، ۲۹) ║ ۱۳۴۰ش. مردان خوشبخت که از این همه آسایش و آرامش بهره‌مندند، لباس‌های اتوزده‌شان را می‌پوشند (صادقی، ۲۰۱) ║ ۱۳۷۴ش. ماشاءالله ... شلوارش را زیر زیراندازش می‌خواباند تا اتوزده بماند (دولت‌آبادی۲، ۳‏/۳۷۴‏)