وضعیت: «در حال تأیید»
ستیزه‌کن setizekon [صورت مشابه: ستیزکن]
(صفت) ۱. ← ستیزنده۱.
ق۴. شرذمه سپاهی باشد اندک و غایظون ستیزه‌کنان باشند و حاذرون آن باشند که سلاح تمام دارند (تفسیر طبری، ۲/۵۲۷)
۲. ← ستیزنده۲.
ق۵. شیطان اندر لغت آن چیزی بُوَد که ستیهنده و ستیزه‌کن باشد از جنّ و انس و از هر جنس که باشد (اسفراینی، ۱/۶۹) ║ ق۶. دراندازی در دوزخ هر کافری ستیزه‌کن را (ابوالفتوح، ۱۸/۵۱) ║ ق۹. لججة: مرد به‌غایت ستیزه‌کن؛ تاء در او برای مبالغه است (محمد بن عبدالخالق، ۲/۱۱۴۷)