فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سلاح‌آور

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سلاح‌آور ‎selâh(’)âvar‎
(صفت) کسی که مسلّح است و در استفاده از سلاح مهارت دارد.
ق۶. #در آن غوغا غلامانش به‌یکبار/ سلاح‌آور شذند از بهر پیگار (عطّار۵، ۲۶) ║ ق۹. همه سرکشان خاک راهش شدند/ سلاح‌آوران سپاهش شدند (جامی۳، ۲‏/۴۴۱‏)

معنی سلاح‌آور | فرهنگ جامع زبان فارسی