وضعیت: «در حال ویراستاری»
نامگستر nâmgostar
(صفت) ۱. (درمورد کسی) که مشهور و معروف است.
ق۵. ازآن بیکران لشکرِ نامدار/ بیامد یکی نامگستر سوار (ایرانشاه۱، ۲۵۰) ║ ق۶. کهترانت را سزد گر مهتری دعوی کنند/ ای امیر نامگستر وی سوار نیزهزن (سنایی۱، ۴۹۱) ║ ق۸. نامگستر شد آن هنرگستر / گسترد نام هرکسی به هنر (نظام تبریزی، ۱۴۴)
۲. (درمورد چیزی) که باعث شهرت و معروفیت کسی میشود.
ق۶. ور همّت مخدوم گسترد نام/ شد همّت تو نامگستر من (سوزنی۱، ۲۴۳)