وضعیت: «در حال ویراستاری»
مساقط masâqet [جمعِ مسقط]
(اسم) ۱. جمعِ مسقط۱.
ق۶. فلا اُقسِمُ بمواقِعِ النُّجومِ... گفتند: به مواقع مساقط و مغارب نجوم خداست (ابوالفتوح، ۱۸/۳۲۴)
۲. جایی که کسی یا چیزی در آنجا از ارتفاع به سمت پایین می‌افتد ؛ جمعِ مسقط۲.
ق۷. مردم را دیدمی که در مَساقط اَرواث تتبّع و تفحّص دانه‌ها می‌کردندی (جرفادقانی، ۳۱۵) ║ ق۸. گروهی که درمیان منابت اشجار و مساقط احجار می‌پوئیدند بینداختند (ابوالقاسم کاشانی۱، ۶۲) ║ ق۱۲. جمیع فتیات و قینات و قُنیات و از اطفال رضیع تا پیران وضیع در آن ورطة هول‌ناک آغشتة آب و خاک و سقطة مساقط هلاک شدند (مهدی استرآبادی، ۲۳۰)