فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابن‌بجده

وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌بجده ‎ebnebajde, ebno-‎ [گونۀ دیگر: ابن‌بجدت؛ <از عربی ابن بجدة>]
(اسم) کسی که در فنی، علمی یا فضیلتی استاد و سرآمد است.
ق۷. خرگوشی فرخ‌زادنام دوست و برادرخوانده داشت، به فطانتِ ذهن و رزانتِ رای مشهور،... از ابنای جنس، ابن‌بجدۀ رشد و کیاست (وراوینی، ۱‏/۲۳۱‏) ║ ق۸. مولانا علامةالمشایخ... ابن‌بجدۀ فصاحت و بلاغت و مقتدای اربابِ صناعت و براعت است (منشی کرمانی۱، ۶۵) ║ سرآمدۀ علماء محقق و فضلاء مدقّّق گشت و ابن‌بجدۀ فن استیفاء و سیاقت شد (منشی ‌کرمانی۲، ۱۱۰)

معنی ابن‌بجده | فرهنگ جامع زبان فارسی