فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابیعل

وضعیت: «تأییدشده»
ابیعل ‎؟‎ [مصحف: ابیل؛ <در متن عربی صیدنه ابیغل است که خود مصحّفِ النَفَل عربی به معنای «شبدر» است>]
(اسم) (گیاه‌شناسی کهن) نوعی گیاه علفی از جنس شبدر.
ق۷. ابیعل: ابوریحان گوید مسموع نیست و بر حرفِ دوم ثقتی نیست و او بیخی است که به حندقوقا ماند و به نبات رطبه مشابهت دارد و ... نبات او در بهار روید و او را شاخهای بسیار بُوَد و میان تخم او و تخم گزر مشابهت است (ابوبکر کاسانی، ۱‏/۳۷‏)

معنی ابیعل | فرهنگ جامع زبان فارسی