وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرنما(ی) sehrnomây
(صفت) ۱. ← ساحر۱.
ق۵. بتی شمن‌کش و جادوفریب و سحرنمای/ به رخ بهار و بهاری به مهر باد خزان {بهرامی سرخسی، ق۵} (شاعران بی‌دیوان، ۴۰۹) ║ ق۶. به طریق خیال، دزدان خانۀ جانانند، چه کنند که جز دزدی نمی‌دانند؟ طرّاران یارفریبند، جز در کوچۀ یار از دست غم نگریزند. سحرنمایان هندند، از کم‌زنی در عاشقی جز سحر نمی‌دانند (روزبهان۲، ۵۳) ║ ق۸. چو دست قدرت خرّاط حقّۀ مینا/ فشاند بر رخ کافور عنبر سارا ـ مشعبد فلک از زیر حقّه پیدا کرد/ هزار بیدق سیمین به دست سحرنما (عبید، ۷)
۲. (در مورد چیزی) که به سحر و جادو شبیه باشد.
ق۶. سحرنماست مصریش مصرگشاست هندیش/ مصری کلک مُلک‌ده، هندی تیغ جان‌ستان (مجیر، ۱۵۷) ║ ق۱۰. سخنش معجزی‌ست سحرنمای/ خاطرش آتشی‌ست آب‌گشای (وحشی، ۳۷۰)
۳. ← سحرآفرین۱.
ق۶. در عقد بنانت قلم سحرنمای است/ چون زرین طیری که ورا مشکین منقار (سوزنی۱، ۸۵) ║ ق۷. اگرچه سحرنمای است نفثۀ طبعم/ هنوز بر سر کار است عقدۀ حرمان (کمال‌الدین اصفهانی، ۳۰۴)
۴. (در مورد چیزی به‌ویژه آثار هنری و ادبی) که بسیار زیبا و تأثیرگذار است ؛ سحرطراز ۳؛ سحرفن ۲؛ سحرکردار۲.
ق۸. تا به کی ریختن خون من خسته‌جگر/ غمزۀ سحرنمایت به اشارت کردن (جهان‌ملک، ۴۱۲) ║ به اسالیب عبارات سحرنمای غرر معلومات می‌گفت (عزیز استرآبادی، ۶۵) ║ ق۱۳. بانیان این بنای سحرنما جماعتی هستند که بالشراکه کرورها و ملیون‌ها اخراجات کرده ... این پل را ... به هشت کرور تمام کرده‌اند (سرابی، ۳۵۲) ║ ق۱۴. در وسط خیابان حوضی است که فوارۀ او سی ذرع بالا رفته و از آن بلندی ذرّات مائیه چون سودۀ الماس در روز تلألو طبیعی و شب‌ها از پرتو چراغ برقی هر ذرّه لون مصنوعی دیگر می‌نماید و صفای سحرنمای خود را منوّر به اطراف مسافت دور می‌پاشد (طالبوف۱، ۶۸)