اپیستمولوژی

وضعیت: «تأییدشده»
اپیستمولوژی ‎epistemoloži, -to-‎ [<از فرانسوی épistémologie>]
(اسم) (فلسفه) یکی از شاخه‌های فلسفه که موضوع آن ماهیت شناخت، راه‌های دستیابی به آن و محدودیت‌های آن است؛ معرفت‌شناسی؛ شناخت‌شناسی.
۱۳۵۲ش. متکلمان ... در مبحث نظر که آمیخته‌ای است از منطق و اپیستمولوژی از حقیقت هم سخن داشته‌اند و به قاعدۀ تحدید و تعریف هم پی برده‌اند (محمدتقی دانش‌پژوه: مجلۀ دانشکده ادبیات و علوم انسانی، ش۸۱و۸۲‏/۵۱‏) ║ ۱۳۷۴ش. تحلیل معرفت همواره یکی از مسائل اصلی اپیستمولوژی بود‌ه‌است که سابقۀ آن به افلاطون بازمی‌گردد (شاپور اعتماد: ارغنون، ش۷و۸‏/۳۲۱‏)