وضعیت: «در حال تأیید»
مغفور maqfur [جمع: مغفوران؛ مثنی: مغفورین]
(صفت) ۱. (عنوانی محترمانه معمولاً برای شخص درگذشته) که خدا او را بخشیده و آمرزیده است ؛ غفران‌پناه؛ غفران‌توأمان؛ غفران‌دستگاه؛ غفران‌مآب؛ غفران‌مآل؛ مغفرت‌آثار؛ مغفرت‌انتما(ء)؛ مغفرت‌اندازه؛ مغفرت‌پناه؛ مغفرت‌توأمان؛ مغفرت‌دستگاه؛ مغفرت‌قرین؛ مغفرت‌مآب؛ مغفرت‌مآل؛ مغفرت‌نشان.
ق۴. و این حدیث بر این گونه نبایستی گفتن، که سخنان پیغمبر را علیه‌السلام معنی درست و نیکو باشد، به معنی زشت نباید بردن که پیغمبران همه معصوم بوده‌اند از کبایر و صغایر و همه مغفور بودند (بلعمی۲، ۱/۱۴۳) ║ ق۵. مجاهدان به تیغ سه‌اند: کوشندۀ مأجور و خستۀ مغفور و کشتۀ شهید (خواجه عبدالله۱، ۱/۲۶۴) ║ ق۶. بارخدایا این چه دادی بازبر، و مرا بدین دلیری معفو و مغفور گردان! (ظهیری، ۲۳۳) ║ رأی عالی خداوندی اصغاء سخن فلان و اجابت ملتمس او وی را در زمرۀ ثقات خدم و کفات اهل قلم مؤید و موفق داراد و من‌بنده را بدین ابرام معذور و مغفور (منتجب‌الدین بدیع، ۱۶۲) ║ صفاء سرّ این‌چنین صدیقان بر هر خاری که تابد عبهر دین شود، اگر بر مطیع تابد مقبول گردد و اگر بر عاصی تابد مغفور گردد (میبدی، ۱/۳۱۹) ║ ق۷. سراج دیدۀ حیدر تویی و آخر کار / ز رغم خارجی کوردل شوی مغفور (اسفرنگی، ۵۴۷) ║ تو آن کسی که همه مجرمان عالم را / به بحر رحمت غوطی دهی کنی مغفور (مولوی۱، ۳/۴۵) ║ ق۸. من گنهکارم و در قصر بهشتم ره نیست / غرفۀ جنت فردوس به مغفوران ده (عماد فقیه۱، ۲۵۸) ║ ق۹. گر به شمشیر غمت کشته شوَم باکی نیست / هرکه شد کشتۀ شمشیر غمت مغفور است (قاسم انوار، ۵۰) ║ ق۱۰. امرای مذکور یادگار محمد بیگ مغفور را به اعزاز و اکرام تمام به مجلس پادشاه جهان آوردند (روملو، ۱/۳۰۸) ║ ق۱۱. از آثار آن مغفور، سوای منشآت متفرقه، غزوات حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام است (نصرآبادی۱، ۱/۱۱۳) ║ ق۱۲. بار دیگر خود را به دربار معدلت‌مدار رسانیدم، حاصل تا سه دفعه نظر به حقوق عنایات خاقان مغفور عجز و تخویف کردم به‌هیچ‌وجه تأثیر نکرد (میرزا کلانتر، ۷۳) ║ ق۱۳. پس از شهادت ایشان خاقان مغفور عنایت کرده، وحشت او را به راحت و اطمینان مبدّل ساختند (اعتمادالسلطنه۲، ۳/۱۴۳۹) ║ ق۱۴. پادشاه مغفور میرزا بابر در مشهد مقدس بدرود زندگانی نمود (حسن فسایی، ۱/۳۴۳) ║ ۱۳۰۰ش. شاهزادۀ تویسرکانی ... در فرسبج پیاده شد و به شیوۀ خاقان مغفور، بدون آنکه اعتنائی به کسی بکند، می‌خواست برود (جمالزاده۱، ۵۹) ║ ۱۳۲۹ش. در نوشتجات نواب محمدعلی رکنی، نوۀ مرحوم مغفور محمدتقی میرزای رکن‌الدوله، مکتوبی از سید جمال‌الدین اسدآبادی به دست آمد (مخبرالسلطنه، ۳۴۳) ║ ۱۳۴۹ش. غرض از تحریر این کلمات صداقت و دیانت و انابت آیات آنکه ... خانم بنت مرحومین مغفورین و ... با شهود عدول مسطورةالاسامی ذیل در تاریخ ... در محضر شرعی این داعی جانی روسیاه و حقیر سرتاپا‌تقصیر محتاج الی ربه الغفور حضور به هم رسانید (جمالزاده۷، ۶۴) ║ ۱۳۸۲ش. قاری آیاتی از کلام‌الله مجید خواند، بعد بازماندگان مرحوم مغفور را به صبر دعوت کرد (محمدعلی۲، ۳۱۱)
۲. (درمورد گناه یا اشتباه) که بخشیده شده است.
ق۵. جز به پرهیز و زهد و استغفار / کار ناخوب کِی شود مغفور؟ (ناصر خسرو۱، ۱/۷۸) ║ ق۶. گفتار «بسم الله» دل را پرنور کند، سرّ را مسرور کند، طاعت را مبرور کند، گناه را مغفور کند (میبدی، ۱۰/۶۵۲) ║ ق۷. همه زلّتی هست در جای عفو / مگر شرک کآن جرم مغفور نیست (کمال‌الدین اصفهانی، ۶۵۸) ║ ق۸. فایدۀ نهم: تقریر آنکه گناه را عفو کنند الّا قصد پادشاهی و از این جهت شرک مغفور نیست (رشیدالدین فضل‌الله۹، ۱۶) ║ ق۹. ای دل از هستی خود یک قدمی بیرون نِه / تا شود در نفسی جرم و گناهت مغفور (قاسم انوار، ۱۸۰) ║ ق۱۱. از حرمت اوست زائران را / طاعت مقبول و جُرم مغفور (واعظ، ۵۹۳) ║ ق۱۲. از رحمت او مباش نومید / وز طاعت خود مباش مغرور - کز خدمت ناپسند صد بار / خوش‌تر باشد گناه مغفور (نشاط، ۱۰۸) ║ ق۱۳. امید آنکه قصور این نامه را به استادی خود معفو و مغفور دارند (تیمور میرزا، ۹۱) ║ ۱۳۴۰ش. مجانین حق هرچه گویند و کنند بخشیده و مغفور است (فروزانفر، ۴۸۱)