فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اباض

وضعیت: «تأییدشده»
اباض ‎ebâz‎ [<عربی>]
(اسم) بندی که با آن قسمتی از پای جلوِ شتر را به ران او می‌بستند تا پایش از زمین برداشته شود.
ق۶. الأَبضُ: شتر را به اباض بستن ... و با هم آمدن رگ نَسَا (مقری، ۱‏/۱۹۹‏) ║ التَّأَبُّضُ: شتر را به اباض بستن، و بسته شدن وی (مقری، ۲‏/۸۳۷‏)

معنی اباض | فرهنگ جامع زبان فارسی