فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابارت

وضعیت: «تأییدشده»
ابارت ‎ebârat‎ [گونۀ دیگر: اباره؛ هم‌آوا: عبارت؛ <از عربی ابارة>]
(اسم) نابود کردن؛ از بین بردن.
ق۶. ابادت این ظالم را چگونه ترتیب رود و ابارت او را چگونه تقدیم افتد؟ (محمد ملطیوی۱، ۴۸۴)

معنی ابارت | فرهنگ جامع زبان فارسی