رقیق

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
رقیق۲ ‎raqiq‎ [جمع: ارقا(ء)؛ <عربی>]
(صفت، اسم) برده، غلام.
ق۶. اگر سهم عتق بر آن افتد که کسب نکرده‌است جمله آزاد شود، و آن دیگر که کسب کرده‌است رقیق ماند و با کسب وی به‌هم ورثه باشد (ابومحمد نجار، ۴۸) ║ ق۷. اتفاق است میان امت که چون شخصی وفات یافت مال او از آنِ ورثه باشد چه وارث کافر بُوَد یا قاتل یا رقیق (تبصرة العوام، ۲۱۶) ║ ق۸. دویست نفر غلام تُرک و قزوینی که در اصل رقیق بوده‌اند... وقف کردم بر ابواب‌البر ربع رشیدی (رشیدالدین فضل‌الله۱۷، ۱۵۰) ║ ق۱۰. املاک او را به‌اجارت دهند و رقیق او را و ام ولد او را و مدبر او را (خنجی۲، ۴۳۳)