فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

وگرچه

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
وگرچه ‎vagarče‎
۱. و + اگرچه.
۲. اگرچه۲ ؛ ← اگر‏‌یک‌. ۲.
ق۴. خدای‌ تعالی همه زنان پیغامبران را از زنا معصوم داشت تا هرگز زنا نکردند، وگرچه کافر بودند (بلعمی۱، ۳۰۳) ║ ق۵. محمد گفت: والله که نروم تا تو را با خود نبرم، وگرچه صد جان فدا باید کرد (سورآبادی۱، ۱‏/۴۲۶‏) ║ ق۶. به بهشت مؤمنی رَود مطیع خدای را، اگرچه رومی و حبشی باشد، و به دوزخ منکِران عدل و توحید و عصمت انبیا و ائمّه و شریعت روند، وگرچه مکّی و تهامی و قرشی باشند (عبدالجلیل رازی۲، ۲۷۷) ║ ق۷. رازی که پنهان خواهی با کس در میان منه، وگرچه دوست مخلص باشد، که مر آن دوست را نیز دوستان مخلص باشند هم‌چنین مسلسل (سعدی۲، ۱۷۱) ║ ق۸. ... دگر آنک حق گوی با هرکسی / وگرچه به تلخی گراید بسی (ابن یمین، ۵۹۵) ║ ق۱۱. به رزم حُسن همان از تو صرفه‌ای مبَرند / وگرچه بهر مدد آفتاب را طلبند (طالب آملی، ۱۱۲۹)
۳. ← اگرچه‏۳.
ق۴. یکی حاجت‌ استم به پیروز شاه / وگرچه مرا نیست این پایگاه (فردوسی، ۱‏/۵۰‏) ║ ق۵. مر این‌ جای را روشنایی از جایی غریب آمده‌است، وگرچه آن جایگاه به روزن روشنایی نزدیک‌تر است از آن جای پیشین (حیّ بن یقظان، ۴۶) ║ ق۶. مکروه است امام را در محرابی که در دیوار بوَد بایستادن، وگرچه نماز را تباه نکند (نهایه، ۱‏/۱۲۹‏) ║ ق۷. در اقبالِ نیکان بَدان می‌زیند / وگرچه بَدان اهلِ نیکی نیند (سعدی۱، ۱۳۱) ║ ق۸. نسیمی از سر زلف تو می‌خرم به دو عالم / وگرچه خود همه عالم نسیم زلف تو دارد (سلمان ساوجی، ۲۷۹)

معنی وگرچه | فرهنگ جامع زبان فارسی