فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابوالمحاسن

وضعیت: «تأییدشده»
ابوالمحاسن ‎abolmahâsen‎ [<عربی>]
(اسم) کسی که دارای صفات پسندیده و خصوصیات اخلاقی نیکوست.
ق۶. ابوالمحاسن پیرایهٔ محاسن خلق/ ‌محمد آیت دین محمد مختار (امیرمعزی، ۴۰۰) ║ کمال کلّ ممالک جمال حضرت شاه/ ‌ابوالمحاسن نصر آن نصیر دین اله (انوری، ۱‏/۴۱۱‏)

معنی ابوالمحاسن | فرهنگ جامع زبان فارسی