فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابدمأنوس

وضعیت: «تأییدشده»
ابدمأنوس ‎abadma’nus‎ [<← ابد + مأنوس>]
(صفت) جاوید و همیشگی.
ق۱۲. آوازۀ جلوس ابدمأنوس در ممالک محروسه انتشار یافت (محمد مروی، ۲‏/۴۶۲‏) ║ ق۱۳. مرهم این زخم جان‌سوز ... جلوس ابدمأنوسِ ... ناصرالدّین‌شاه ... بود (اعتمادالسلطنه۲، ۳‏/۱۶۹‏) ║ در هنگام ورود موکب مسعود و جلوس ابدمأنوس در عمارت سلطانی شلیک توپ شد (دولت علیّه، ۲‏/۱۲۰۷‏)

معنی ابدمأنوس | فرهنگ جامع زبان فارسی