وضعیت: «تأییدشده»
اباحیه ebâhiy(y)e [<از عربی اباحیّة>]
⇅ اباحتیه.
ق۱۱. در هر عصری جمعی از فرقۀ ضالۀ مُضلّۀ اباحیۀ مطرود و مردود و مطعون ملعون مایل شهوات و تابع لذات نباتی و بهیمی بوده‌اند (ادهم خلخالی: رسائل فارسی، ۳۵۹) ║ ق۱۳. اباحات ملاحده تجدد یافت و اصطلاحات مرموزه تعهد پذیرفت و کار اباحیه بالا گرفت (رضاقلی خان، ۱۰/۳۱۲) ║ ۱۳۳۷ش. محمد بن الحسن الدیلمی الیمانی ... کتابی در رد این فرقه نوشته و برای آنان چهارده اسم ذکر می‌کند: باطنیه، قرامطه ... اباحیه (مهدی محقق: یغما، ش۱۱۸/۷۸) ║ ۱۳۵۷ش. دستۀ دیگری که خود را به صوفیه می‌بسته‌اند و ... به اباحیه معروف هستند، از حلال چشم پوشیده و به محرّمات عمل می‌کرده‌اند (زین‌العابدین مؤتمن: تعلیم و تربیت، ش ویژه/۱۳۱) ║ ۱۳۹۱ش. اباحیه را در اسلام نمی‌توان فرقه‌ای مستقل با مبانی اعتقادی خاص به‌شمار آورد (محمدحسن بهنام‌فر: کتاب ماه تاریخ و جغرافیا، ش۱۷۱/۷۵)