فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستیزش

وضعیت: «در حال تأیید»
ستیزش ‎setizeš‎
(اسم) ۱. ← ستیز‏‌یک‌. ۳.
۱۳۶۷ش. از همین روی کوشیدند تا تفسیری مطابق با اصول و منافعشان از دین و فرهنگ برآمده از آن ارائه کنند که در مجموع سازگار و هماهنگ با برنامه‌ها و اهدافشان باشد و یا لااقل خصوصیت بازدارندگی و مقابله و ستیزش با آنچه می‌خواهند، از بین برود و نابود شود (محمد مسجدجامعی: هنر، ش۱۶‏/۳۴‏) ║ ۱۳۷۷ش. نهادهای اصلی نظام جهانی بریتانیا، در ستیزش آن با فرانسه ظاهر گردید (الهه کولایی: مجلۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، ش۴۱‏/۱۶۴‏) ║ ۱۳۸۶ش. دغدغۀ برابری‌خواهی زنان که وامدار اندیشۀ مدرنیزاسیون است، بیش از آنکه استبداد سیاسی را نشانه رود، در پی ستیزش با بنیادهای فکری فرهنگ سنتی جامعه است (رؤیا صدر: خردنامۀ همشهری، ش۲۴‏/۵۸‏) ║ ۱۳۹۷ش. در این دوره روسیه زیست‌جهان غربی خویش را بازیافته و به جای ستیزش با غرب و جهان سرمایه‌داری، به هم‌زیستی و هم‌روی با سرمایه‌داری گرایش می‌یابد (فرشاد رومی: سیاست جهانی، ش۲۴‏/۹۵‏)
۲. ← ستیز‏‌یک‌. ۲.
۱۳۸۱ش. برداشت ایران از رفتار نظامی شارون و جناح افراطی اسرائیل در چند روز اخیر، حاکی‌از آن است که دست‌اندرکاران صهیونیستی، استراتژی منازعه و ستیزش را برگشت‌ناپذیر می‌دانند (ایران۳، ش۲۰۹۵‏/۲‏) ║ ۱۳۸۷ش. هدف بازیگرانی که در این ساختار امنیتی قرار می‌گیرند را می‌توان نیل به مطلوبیت‌هایی فراتر از فقدان جنگ و ستیزش دانست (زهره پوستین‌چی: ژئوپولتیک، ش۱۱‏/۱۴۵‏)

معنی ستیزش | فرهنگ جامع زبان فارسی