فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابلد

وضعیت: «تأییدشده»
ابلد ‎ablad‎ [<عربی>]
(صفت) کندذهن و ناتوان.
ق۵. گیتی ز شبه زادن او قالب عقیم/ ‌گردون ز جنس گشتن {متن: کشتن} او شخص ابلد است (ابوالفرج رونی، ۳۸)

معنی ابلد | فرهنگ جامع زبان فارسی