معنی ابن‌السحاب | فرهنگ جامع زبان فارسی

فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌السحاب ‎ebnossahâb‎ [<عربی>]
(اسم) باران.
ق۶. فیض ابن‌السحاب {متن: ماءالسّحاب} خور چو صدف/ ‌حیض بنت‌العنب به‌جا بگذار (خاقانی۱، ۱۹۸)