وضعیت: «تأییدشده»
اتشاج ettešâj [<ظاهراً ساختۀ فارسی زبانان از مادۀ عربی و به‌روش واژه‌سازی عربی>]
(اسم) به‌هم‌پیوستگی و نزدیکی.
ق۷. اتشاج قرابت اکید و اشتباک موالات از ریا بعید ... از اسهاب و اطناب در این باب مانع آمد (جوینی، ۲/۲۶۰) ║ ق۸. روابط محبت به قراین قرابت ازدواج و اتشاج پذیرفت و ماه با آفتاب و زهره با مشتری اتصال یافت (عزیز استرآبادی، ۴۳۴) ║ ق۱۲. از اتشاج لُحوم و اعصاب آثار اُنظُر الی العِظام کیفَ نُنشِزُها... در اجسام الاغان پدید گردید (مهدی استرآبادی، ۶۲۲)