وضعیت: «در حال ویراستاری»
مستعارمنه mosta’âronmenh
(اسم) (ادبیات) مشبه‌به موجود یا محذوفِ تشبیهی که زیربنای استعاره بوده و با از دست دادن یکی از طرفین خود تبدیل به استعاره شده‌است.
ق۸. مشبّه‌به را اگر مذکور باشد و اگر نه، مستعارمنه خوانند (شمس‌الدین آملی، ۱/۹۸) ║ ۱۳۱۸ش. به هوش باش دلی را به قهر نخراشی / به ناخنی که توانی گره‌گشایی کرد ... دل خراشیدن از لوازم مستعارله (عمل آدمی) و گره‌گشایی از لوازم مستعارمنه (ناخن) می‌باشد (امیری فیروزکوهی: ارمغان، ش۲/۹۹) ║ ۱۳۵۳ش. استعارهٔ تخلییلیه آن است که با استعارهٔ مکنیه چیزی از لوازم مستعارمنه [= مشبه‌به] را در لفظ بیاورند و آن را به مشبه [= مستعارله] نسبت بدهند تا قرینه بر تشبیه مضمر باشد (همایی۱، ۲۵۲) ║ ۱۳۶۷ش. نظامی ... گاهی یکی از صفات معروف کبک را ... به‌صورت مستعارمنه برای تصویر اسب آورده‌است (برات زنجانی: مجلۀ دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، ش ۱ـ۴/۲۷۰) ║ ۱۳۹۲ش. قدامة بن جعفر با تقسیم‌بندی استعاره به استعارۀ فاحش و استعارۀ نیکو و توجه به وجودِ اصلِ مشابهت بین مستعارمنه و مستعارله، دریچۀ جدیدی فراروی پژوهشگران می‌گشاید (حسین عبدالحسینی: صحیفۀ مبین، ش ۵۴/۷۹)