فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستوده‌خوی

وضعیت: «در حال تأیید»
ستوده‌خوی ‎sotudexuy‎
← ستوده‌خصال.
ق۵. ای ستوده‌خوی ستوده‌سخن/ ای بلنداختر بلندعطا (فرّخی، ۴) ║ ستوده‌نام و ستوده‌خوی و ستوده‌خِرَد/ زدوده‌رای و زدوده‌دل و زدوده‌سنان (قطران، ۲۴۱) ║ ق۹. ملک را بباید شناخت که از کج‌مزاج هرگز راستی نیاید و بدسیرت زشت‌اصل به تکلیف و تکلّف ستوده‌خوی و پاکیزه‌خصلت نگردد (حسین واعظ کاشفی: انوار سهیلی، ۱۱۸؛ امیرکبیر، ۱۳۶۲ش.) ║ ق۱۳. درود یزدان بر سرور سروران و مُهرکنندۀ پیغمبران سرکردۀ آزادگان و سرهنگ فرستادگان پاک پیغمبر ستوده‌خوی و یزدان‌شناس خجسته‌روی ... که به‌ پایِ فرزانگی راه کشور "لی مع الله وقت" پوید (رضاقلی خان، ۱۰‏/۲‏) ║ ۱۳۳۰ش. مردی باید ستوده‌خوی کزین‌ پس/ برنخروشند این گروه خموشان (بهار، ۱‏/۲۱‏)

معنی ستوده‌خوی | فرهنگ جامع زبان فارسی