فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سامح

وضعیت: «تأییدشده»
سامح ‎sâmeh‎ [صورت تفضیلی و عالی: اسمح؛ <عربی>]
(صفت) بخشنده؛ سخاوتمند.
ق۵. گهِ حزم ثابت گهِ عزم عاجل/ گهِ بزم سامح گهِ رزم غالب (برهانی نیشابوری: شاعران بی‌دیوان، ۵۳۶)