وضعیت: «در حال ویراستاری»
نام‌وبانگ nâmobâng
(اسم) آوازه و شهرت.
ق۵. او بدین عمل خدای تعالی نخواسته‌است، بلکه مقصود وی حشمت بوَد نزدیک علما و نام و بانگ بوَد اندر شهرها (غزالی۱، ۲/۲۱۰) ║ نام و بانگ تو رسیده‌است به هر شاه و مَلِک / زر و سیم تو رسیده‌است به هر شهر و دیار (فرّخی، ۱۰۰) ║ ق۶. منّت ایزد را جهان فرّ ملک‌شاهی گرفت / نام و بانگ دولتش از ماه تا ماهی گرفت (سید حسن غزنوی: راوندی، ۲۵۲) ║ من‌بنده را به فضل قبول تو نام و بانگ / در جملۀ بسیط زمین مشتهر شده (وطواط۱، ۴۳۷) ║ ق۷. نام و بانگ او که باقی باد تا عالم بوَد / بانگ در نام شهان شه‌نشان برداشتند (دعویدار، ۱۲۴)