فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

باسکون

وضعیت: «در حال ویراستاری»
باسکون ‎basokun‎
← ساکن‏‌یک‌. ۱.
ق۵. از حزم زمین باسکونی/ وز عزم سپهر در مداری (مسعود سعد، ۲‏/۷۰۸‏) ║ ق۶. دید چشم هرکه او را دید روز بار و بزم/ آفتاب باسکون و آسمان باوقار (ادیب صابر، ۵۱) ║ ق۷. این زمین باسکون باادب/ اندرآرد زلزله‌ش در لرز تب (مولوی۲، ۱‏/۷۹‏) ║ ق۸. متحرک چراست چرخ بلند؟ از چه شد ساکن این زمین نژند؟ - آن‌یکی گرم و گردگرد چراست؟/ وین‌یکی باسکون و سرد چراست؟ (اوحدی، ۵۰۵) ║ ق۹. درین تیزرو گنبد باسکون/ قدمگاه هر جنبش آمد سکون (جامی۳، ۲‏/۵۲۱‏) ║ ق۱۲. از زنان و اطفال و اهل و عیال خرد و بزرگ و دیلم و ترک چندان مجتمع کرد و آن‌قدر گرد آورد که فضای هامون از ازدحامشان تنگ و زمین باسکون با ترددشان بی‌درنگ بود و آن کوچ سنگین و بنۀ رنگین را روانۀ کوهسار بختیاری و خود نیز متعاقب متحرک گردیده، رخت عزیمت به آن صوب کشید (نامی اصفهانی، ۱۱۵)

معنی باسکون | فرهنگ جامع زبان فارسی