فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابرناک

وضعیت: «تأییدشده»
ابرناک ‎abrnâk‎ [<← ابر۱ + -ناک>]
⇅ ابرآلود‏۱.
ق۵. روزی ابرناک بود و میغ‌گرفته ‌بود (تفسیر کهن۱، ۲۴) ║ الاِغمام: ابرناک شدن آسمان (زوزنی، ۵۳۶) ║ ق۶. وآن کوه بلند کابرناک است / جمع‌آمده ریزه‌های خاک است (نظامی۴، ۱۱۹) ║ ق۷. روزی ابرناک بود و باران می‌چکید (عوفی۳، ۴۳) ║ ق۸. از خواص فیروزه آن است کی ... اگر هوا ابرناک و با غبار باشد، اندک‌مایه تیره نماید (ابوالقاسم کاشانی، ۷۳) ║ ق۱۱. روزی که هوا ابرناک بود، غریدن رعد به گوش ماده‌فیلی که در عین چرا بود می‌رسد و به یک بار فریاد می‌کند (جهانگیر، ۱۳۸) ║ ۱۳۵۴ش. پدرش ... نگاه خشم‌آلودی به آسمان همیشه ابرناک … انداخت (احسان طبری۱، ۱۸۳) ║ ۱۳۸۴ش. من کوشیدم که به رصد گرفتن نصف‌نهار و تعیین جهت‌های جغرافیایی بپردازم، اما هوا سخت ابرناک بود (ابوالقاسم سری: سفرنامۀ جیمز موریه، ۲‏/۳۳۲‏)

معنی ابرناک | فرهنگ جامع زبان فارسی