فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

کوثری

وضعیت: «در حال ویراستاری»
کوثری۲ ‎kowsari‎ [فعل همایند: کردن،نمودن]
(اسم) همانند کوثر بودن در گوارایی یا سیراب کردن یا ارزش.
ق۶. به‌بیوسی از جهان دانی که چون آید مرا/ همچنان کز پارگین امّید کردن کوثری (انوری، ۱‏/۴۶۹‏) ║ ق۷. بر زمینی کآفتابِ مِهر تو سایه فکند/ از سرابِ خشک مردم چشم دارد کوثری (اسفرنگی، ۴۸۹) ║ ق۱۰. آتش دوزخ که در هفتاد آبش شسته‌اند/ یک ره ار خوردی به زمزم غوطه کردی کوثری (نظیری، ۴۹۸) ║ ق۱۱. در نظر اهل دید خار کند گلشنی/ در جگر قانعان قطره کند کوثری (صائب، ۶‏/۳۴۱۷‏) ║ ق۱۲. بر صراط‌المستقیم شرع انور نِه قدم/ تا به‌سویِ حق نماید مصطفایت رهبری//آنکه آب از فرجۀ انگشت می‌کردی عیان/ وقت حاجت می‌نمودی امتان را کوثری (تأثیر، ۳۳) ║ کُمیت حوصله‌ام فیض تنگ‌ظرفان را/ نه هرچه قطرگی آموخت کوثری داند (حزین، ۲۷۸)

معنی کوثری | فرهنگ جامع زبان فارسی