وضعیت: «تأییدشده»
ابهر۲ abhar [هم‌آوا: عبهر؛ صورت تفضیلی و عالیِ باهر؛ <عربی>]
(صفت) ۱. بسیار روشن و درخشان.
ق۶. خاک ابهر نور پاک ابهر است/ یاد لااقسم به خاک ابهر است (خاقانی۱، ۸۴۵) ║ ق۸. حظیرۀ تربۀ منور از نور ابیض ابهر مالامال گشته، بسیاران بیهوش شدند (افلاکی، ۲/۷۸۰) ║ ق۱۲. صلوات و درود پیوسته بود غیرمعدود ملایک‌شهود ابدی‌حدود بر یگانه گوهر ابهر درج اصلاب پاک (مهدی استرآبادی۱، ۳۸)
۲. آشکارتر.
ق۶. هست از علم و عقل جملۀ خلق/ علم و عقل تو اشهر و ابهر (سوزنی: دهخدا۱، ۹۷۸)