وحشتگه

وضعیت: «در حال ویراستاری»
وحشتگه ‎vahšatgah‎
(اسم) ← وحشت‌آباد‏‌یک‌. ۱.
ق۹. دل در این وحشتگه بیگانگان/ یک حریف آشنا حاصل نکرد (جامی۱، ۱‏/۸۴۷‏) ║ ق۱۱. گلشن بخشش جدا وحشتگه پرسش کجا/ محشر دیگر بوَد رنگین‌کفن‌های تو را (اسیر شهرستانی، ۲۸) ║ مانده‌ام در خم وحشتگه افلاک اسیر/ همچو آن طفل که زندانی مکتب باشد (طالب آملی، ۴۲۰) ║ ق۱۲. داشت از وحشتگه امکان نگاه عبرتم/ آنقدر فرصت که طوف چشم حیران کرد و رفت (بیدل، ۱‏/۷۴۹‏) ║ وحشتگه اضداد کجا؟ مجلس اُنس است/ الفت نتوان داد به‌هم شادی و غم را (حزین، ۵۵۴)